VOORGESCHIEDENIS

 

Het Lloyd-Atelier …… van particulier initiatief, via Koninklijke Rotterdamsche Lloyd Museum, naar heden.

Vrij snel na haar oprichting in 2006 is het KRL-Museum in een stroomversnelling terecht gekomen. Wij memoreren de voorspoedige opbouw van de collectie, de vervroegde opening in juni-2006, de méér dan indrukwekkende Slamat-herdenkingen in 2007 en 2011 en, niet te vergeten, de productie van de Slamat en Mojokerto-documentaires in 2015 en als klapstuk de restauratie van de teruggevonden Modjokerto-motorreddingssloep (1921). In 2017 t/m 2018 volgden twee, door de Nederlandse Ambassade te Jakarta en Damen-Schelde Naval Shipbuilding te Vlissingen gesteunde, Indonesië-projecten (het  Batavia-project en het Medan-project).

 

Het Koninklijke Rotterdamsche Lloyd Museum, een particulier inititatief.

Ed van Lierde en een goede vriend (Kees Amsterdam, eveneens oud KRL-Stuurman) besloten in het najaar van 2005 in het Rotterdamse een dagje ‘Lloyd-nostalgie’ te gaan opsnuiven. Beiden togen goedgemutst, vol verwachting en met gebruikmaking van de NS-60-plus kaart, richting Westelijke randstad. Op het Centraal station van Rotterdam aangekomen, roken de ‘krasse knarren’ het van vroeger bekende, typisch Rotterdamse (Pernis)-luchtje. Na een onvermijdelijk kopje koffie in Café Engels pakten zij, vol verwachting, de tram richting Rotterdamsche Lloyd-cultuur, naar het Maritiem Museum. Echter, tot verbijstering van beide heren was er toen over onze roemruchte en geliefde scheepvaartmaatschappij, hecht verbonden met Nederlands Indië, bitter weinig te ontdekken.

Gedesillusioneerd dropen de heren af, maar niet zonder gevolg want deze negatieve ervaring deed Ed van Lierde besluiten een specifiek ‘Koninklijke Rotterdamsche Lloyd’ Museum op te gaan richten. Immers, het betrof hier een van de meest belangrijke rederijen van Nederland (KRL) die, samen met de Stoomvaartmaatschappij Nederland (SMN), méér dan een eeuw, de slagader van en naar Nederlands Indië vormde. Men zou kunnen zeggen dat deze twee zustermaatschappijen het vehikel waren waarop en waarmee Nederland één van de meest rijke landen ter wereld is kunnen worden. Het kan niet zo zijn dat dit, om welke reden dan ook, bij instanties die onze historie warm dienen te houden, niet een en wereldscheepvaart heeft gehad. Kortom, een museum dat de sfeer van toen laat proeven …….een museum dat hoofdzakelijk over de mensen gaat die de schepen meer dan een eeuw hebben bemand ……. een museum dat dus ook (hoe zou het ook anders kunnen!) de sfeer van het geliefde Nederlands Indië uitstraalt. 

 

De weg was geplaveid, vol met wonderlijke ervaringen ……

De weg naar de totstandkoming van het museum was een weg vol nieuwe en wonderlijke ervaringen. Die weg voerde via het verzamelaarswereldje, naar beurzen en diverse Internet koop-/verkoop sites. Tussen aardige en soms harde verzamelaars en tussen gewiekste handelaren werd geprobeerd Rotterdamsche Lloyd en Koninklijke Rotterdamsche Lloyd stukken te bemachtigen. Dat ging aanvankelijk langzaam omdat het inspelen op de markt veel tijd en geld kostte. Maar ….. na een oproep in de Nedlloyd Pensioenkrant en op de website van de Vereniging KRL/Ruys & Co. gepensioneerden, kreeg het nieuwe museum vele prachtige stukken van oud-personeel en zelfs van oud-passagiers van onze beroemde passagiersschepen. Tegelijk met het verzamelen van de inhoud daarvan werd in 2005 aangevangen met de bouw van het ‘fysieke’ museum, dat vervolgens op tweede Pinksterdag-2006 geopend.

De bouw van het museum te Oudehorne in 2005.

Het kleine, maar dappere, museumpje te Oudehorne – 2006.

 

De opening van het Koninklijke Rotterdamsche Lloyd Museum in 2006

Op Tweede Pinksterdag – 2006, enkele maanden eerder dan gepland, werd het “Koninklijke Rotterdamsche Lloyd” Museum door oud Lloyd-Bootsman, Jan Munter officieel geopend. Hij schroefde met een ‘gouden’ schroevendraaier het door hemzelf gemaakte onderbord onder de emaille plaat van het ms Dempo, waarmee het museum was geopend. In onderstaande fotogalerij treft u enkele sfeerfoto’s van die belangrijke dag aan:

Klik voor een vergroting op onderstaande afbeeldingen.

Aankondiging opening.

Welkom veel petit fours.

Een Friese petit four.

Openingswoord door Ed van Lierde’

Genodigden van heinde en verre.

Bijna een complete bemanning.

Jan Munter krijgt de gouden schroevendraaier.

Opening door Jan Munter.

Opening door Jan Munter.

Emaille bord en naamschild.

‘Adoe…’ toespraak van MaMie.

Indisch muzikale omlijsting door Pak Warno.

……………………………… 

Gezellig keuvelen over toen.

……………………………

Emiel Martens bewondert de muziek van Pak Warno.

…………………………….

Ook voor de innerlijke mens was gezorgd.

……………………………

 

 

 

Oprichting stichting ‘Koninklijke Rotterdamsche Lloyd’ Museum ……

Vanaf de opening in het voorjaar van 2006 werd het museum, op afspraak, door vele oud Lloydmensen en scheepvaartgeïnteresseerden bezocht. Hoewel er vanuit Rotterdamse bedrijven/organisaties interesse was liep de wens van het museum om een locatie in het Rotterdamse te verwerven, dood op zaken als: te weinig financiën (geen subsidie), een diepe recessie die in de loop van 2008 toesloeg. Het was ook duidelijk dat wij ons plekje in het museumwereldje niet zomaar kregen. Om, ondanks dit alles, toch op een mogelijke verhuizing naar Rotterdam gereed te zijn, werd in 2009 de eerste voorbereiding getroffen een bredere organisatie namelijk ‘een stichting’ te creëren. De bedoeling was bij een verhuizing naar Rotterdam de particuliere organisatie direct in een stichting om te zetten. Echter, de noodzaak om vóór dat moment al een stichting te worden, werd begin 2010 duidelijk. Om subsidie voor de ‘Grote Slamatherdenking’ in 2011 te kunnen ontvangen werd daarom op 9 juni 2010 de Stichting Koninklijke Rotterdamsche Lloyd Museum een feit.

 

Ondanks recessie tóch naar Rotterdam!

Op woensdag 4 juli 2012 werd onder het motto: “De Koninklijke Rotterdamsche Lloyd is weer thuis in Rotterdam” de eerste, grote stap gezet naar een mogelijk op termijn totale verhuizing naar Rotterdam.

Oud Minister van Verkeer en Waterstaat, momenteel voorzitter van de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Reders (KVNR), Tineke Netelenbos (tevens lid van de Commissie van Aanbeveling van ons museum) opende de nieuwe, permanente expositie. De Historische Werf ‘Rotterdams Welvaren’ aan de Schiehaven (Lloydkwartier) was tot september 2014 gastheer van deze permanente Lloyd-expositie.

 

 

Officieel ‘Goed Doel!’

Op 14 april 2014 verkreeg de stichting ‘Koninklijke Rotterdamsche Lloyd’ Museum de status van ‘Culturele ANBI’, de stichting was daarmee een officieel ‘Goed doel!’ Deze status gaf haar fondsen en donateurs de mogelijkheid de donatie van de belasting af te trekken. en voor het museum zelf opende het de mogelijkheden om voor haar projecten fondsen te gaan werven.

Succes met opvallende projecten.

Vrij snel na haar oprichting in 2006 is het KRL-Museum in een stroomversnelling terecht gekomen. Wij memoreren de vervroegde opening in juni-2006, de voorspoedige opbouw van de ‘Ed van Lierde’-collectie, de méér dan indrukwekkende Slamat-herdenkingen in 2007 en 2011, de permanente expositie bij ‘Rotterdams Welvaren’ te Rotterdam, de productie van de Slamat en Mojokerto-documentaires in 2015, als klapstuk de restauratie van de teruggevonden Modjokerto-motorreddingssloep (1921). In 2018, de grote expositie bij Damen Schelde Naval Shipbuilding te Vlissingen en in 2017 t/m 2018 de Indonesië-projecten te Batavia en Medan, die financieel gesteund werden door o.a. de Nederlandse Ambassade te Jakarta en Damen-Schelde te Vlissingen.

April 2011 – De Slamatherdenking, vlak voor de onthulling van het Slamat-monument door Slamatdochter Anje ten Have en Burgemeester Aboutaleb.

 

Frans Luidinga houdt zijn speech tijdens de première van de Slamat-documentaire – 2015

 

Een ultieme verrassing: Na de première komt Burgemeester Aboutaleb van Rotterdam Ed van Lierde, de ‘ERASMUS’-onderscheiding opspelden – 2015.

 

De onderscheiding, de oorkonde, het persbericht en krantenartikel.

 

November 2018 – Het Medan-project, vlnr: Projectpartner Mr. Soedjai Kartasasmita, de minister van Agriculture Mr. Bungaran Saragih en Ed van Lierde bij het gedoneerde scheepsmodel van de Willem Ruys.

 

Aftreden van eerste bestuursvoorzitter, Ed van Lierde 

Omdat het voor Ed van Lierde, vanwege medische perikelen, beter was een paar ‘omwentelingen minder  te gaan varen, trad hij op 31 december 2018 af. Zijn verantwoordelijkheden en taken werden overgeheveld naar een vijf-koppig nieuw bestuur dat gezamenlijk de schouders er onder zou gaan zetten. Omdat het voor Ed van Lierde onmogelijk w as ‘zijn Lloyd’ helemaal los te laten, ging hij in zijn nieuwe woonplaats Netersel een expositie opbouwen over ‘De Lloyd in de Tweede Wereldoorlog’. Zo ontstond het LLOYD-ATELIER ,dat op afspraak voor geïnteresseerden zou worden geopend.

 

Het nieuwe Stichtingsbestuur en het ‘rappe’ einde van het KRL-Museum

De datum 1 januari 2019 was het nieuwe bestuur, dat het ‘bestuursstokje’ van Ed van Lierde had overgenomen, met het project: ‘Lloydkwartier’ uit de startblokken gekomen. Echter, al snel bleek dat het nieuwe bestuur, zoals in haar eerste magazine ook beschreven, een aantal projecten en taken zou gaan ontmantelen. Die ontmanteling kreeg al snel de kenmerken van een ‘sterfhuisconstructie’ en de motieven die daarvoor werden aangevoerd zijn voor mij als oprichter zeer opmerkelijk en pijnlijk tegelijk. Trieste voorbeelden zijn het ontmantelen van het Indonesië-project, waarbij zelfs het lopende Bogor-project waarvoor ik reeds eenderde van de benodigde gelden binnen had gekregen, tijdens de uitvoering daarvan werd geschrapt. Een ander voorbeeld is het Modjokerto-project waarbij de Modjokerto-motorreddingssloep, die met veel fondsengeld was gerestaureerd in april 2019,  zonder voorwaarden over gebruik en onderhoud werd weggeschonken. Hiermee was de sloep verkwanseld en mogelijk verloren!! Een sterk door de achterban gesteunde petitie (motie van wantrouwen!) over de Modjokerto-aanpak was hoogstwaarschijnlijk de druppel voor het stichtingsbestuur om het bijltje er bij neer te leggen. Deze merkwaardige gang van zaken, smeekt om motieven. Uiteindelijk werd door een bestuurslid toegegeven dat niet alleen het vele werk, maar ook het specifiek inhoudelijke was onderschat.  Vervolgens mislukte ook het eerste project: ‘Lloydkwartier’ en een jaar later, op 2 januari 2020. trok het nieuwe vier-koppige bestuur de stichtingsstekker uit het stopcontact. Het positieve daarvan was dat erger werd voorkomen!

 

 

Opbouw van het LLOYD-ATELIER …. een ‘non-profit’-organisatie

Begin 2019 werd met sloopwerkzaamheden aangevangen en geleidelijk aan werden de contouren van een prachtige expositie zichtbaar.